2025 was… veel.
Zo’n jaar waarin het universum precies dacht:
“We gooien er nog wat extra uitdagingen bij, ze redt zich wel.”
En soms voelde het alsof ik alle mogelijke scenario’s heb gehad.
Mijn gouden jaren mogen nu stilaan beginnen. 🤣
Er waren mooie momenten, maar 2025 kroop ook diep.
Niet door één grote gebeurtenis, maar door de opeenstapeling.
Sommige klanten betaalden niet.
Anderen controleerden elke stap alsof ik stagiair was.
Sommigen gaven mij het gevoel dat ze me niet vertrouwden.
En dan was er die ene die vond dat dreigen een normale communicatiestijl is.
Kleine dingen op zich, maar samen hakten ze erin.
Tegelijk verloor ik vier oppasdieren, drie katten en één hond.
Waarvan twee die ik wekelijks zag en waar ik enorm aan gehecht was.
Afscheid dat je graag verwerkt, maar waar je lichaam soms gewoon stopt en zegt:
“Later. Nu even niet.”
Door alles samen raakte mijn zenuwstelsel compleet overbelast.
Zoveel stress, zoveel onverwachte situaties…
Mijn lichaam schakelde over op pure survival-modus.
Mijn hoofd draaide constant door, prikkels kwamen harder binnen,
en mijn lijf gaf maandenlang hetzelfde signaal:
“Het is te veel.”
En dan kwam dat vreemde kantelmoment:
verdriet dat vastzat, tranen die niet kwamen,
maar boosheid en frustratie die er zo uitrolden.
Wenen van verdriet zou opluchten, maar mijn systeem koos precies voor een andere route.
Soms doet je lichaam gewoon zijn eigen ding.
Ondertussen had ik mijn eerste jaar als fulltime zelfstandige, meteen ook mijn zwakste jaar ooit.
Pijnlijk, ja. Maar misschien ook een duidelijke boodschap van het universum:
“Je draait op overleven. Neem rust.”
Gelukkig waren er ook lichtpunten.
Eentje dat bijna banaal lijkt maar zoveel veranderde:
👉 ik investeerde in een MacBook.
Eindelijk kon ik buitenshuis werken, frisse lucht opsnuiven, in beweging blijven en vooruitgaan.
Dat gaf ademruimte.
Dat gaf vrijheid.
👉 ik ging eindelijk nog eens op vakantie met mijn gezin samen met de honden.
Gewoon even weg uit alles.
Alleen had de tuinomheining van het huisje grotere gaten dan mijn energie dit jaar 😅,
maar we waren samen weg.
En dat was goud.
Tussen dat alles door besefte ik opnieuw hoeveel verantwoordelijkheid, planning, liefde en emotionele draagkracht mijn jobs eigenlijk vragen, en hoeveel vertrouwen daar eigenlijk bij hoort.
Vertrouwen dat niet altijd vanzelf komt, maar essentieel is om dit werk met hart te kunnen doen.
En ik ga eerlijk zijn:
dit jaar heb ik meer dan eens gedacht om alles stop te zetten en “gewoon” bureauwerk te gaan doen.
Maar diep vanbinnen wist ik: dat is niet wie ik ben.
Dat is niet wat ik wíl.
Gelukkig zijn er klanten die vanaf minuut één vertrouwen geven,
die respect tonen,
die zien hoeveel tijd en liefde ik in mijn werk steek.
Zij zorgden ervoor dat ik bleef doorgaan.
🚧 En dan… de omleidingen.
2025 was ook het jaar waarin Haacht een eigen hobby leek te hebben:
zoveel werken tegelijk uitvoeren dat elke rit verdubbeld werd in tijd en kilometers.
Creatieve routes, files, en nog meer omleidingen…
Als 2025 één woord had, was het eigenlijk “OMLEIDING”.
Letterlijk en figuurlijk.
🌱 Wat ik leerde in 2025:
• Mijn geduld is groot, maar mag zachter worden voor mezelf.
• Mijn werk heeft waarde, ook wanneer iemand dat niet erkent.
• Vertrouwen moet er zijn van beide kanten.
• Grenzen stellen is noodzakelijk.
• Eerlijk zijn over je struggles is gezond, niet zwak.
• En soms zegt een slechte omzet meer over het jaar dan over jou.
Ik schrijf dit niet voor medelijden.
Maar omdat echtheid belangrijk is.
Achter dit bedrijf zit iemand die dit jaar veel heeft gedragen,
die moe is,
die afscheid moest nemen,
die overleefde in plaats van leefde, maar die toch elke dag opnieuw opstaat en verdergaat
iemand die er nog altijd staat, zelfs wanneer het zwaar was.
Ik hoop dat 2026 zachter wordt.
Dat ik mezelf meer ruimte geef.
Dat er minder omleidingen zijn (alsjeblieft Haacht 🙏).
En dat jij, als je jezelf hierin herkent, weet dat je echt niet alleen bent.
We komen er wel.
Op ons tempo.
En hopelijk met een universum dat dit keer een beetje vriendelijker wil zijn. 😉
hallo Wendy,
hoe mooi, duidelijk, en pakkend , recht naar mijn hart heb jij dit geschreven.
Ik wens je een mooi jaareinde, met veel liefs vanwege de dieren, maar vooral ook van hun baasjes! en veel zachtheid, geluk en vrede , rust in je hart!
vanwege ons: Stefan, Liesbet, Ann-Sofie, Barbara